Europa heeft een invloed op ons dagelijks leven, maar slechts weinig burgers beseffen dat. Er valt en hoeft ook niet één schuldige aangeduid te worden. Burgers tonen minder politieke interesse in Europa; nationale regeringen vermelden nauwelijks Europa - en als ze het doen, vaak met een negatieve bijklank (zo zei Steve Stevaert (sp.a) vandaag nog: "Af en toe doet Europa ook iets goed"); de media schenken weinig aandacht aan Europa; en de Europese Unie zelf... die moet met een betere communicatiestrategie naar buiten komen.
De meerderheid van nationale wetgeving vloeit voort uit Europese regelgeving. Het is een technische materie (ook al omdat europarlementsleden minder rekening moeten houden met de dynamiek tussen regering en oppositie en zich beter kunnen toeleggen op de merites van het wetsvoorstel an sich), maar uiteindelijk belandt die wetgeving wel op ons bord. Veilig voedsel, milieubescherming, één markt,... Het zijn maar enkele voorbeelden. "What has Europe ever done for us?" Veel! Kijk maar eens op de website die European Movement in elkaar heeft gestoken.
Europa is voor velen een ver-van-mijn-bed-show, hoewel het voor de Belgen letterlijk in hun achtertuin ligt. Hoe moet het zijn voor de Polen, die niet 'even' naar Brussel kunnen gaan? De plenaire zitting mag dan plaatsvinden in Straatsburg (Frankrijk), het Europees Parlement zit het meeste van zijn tijd uit in Brussel. Daar broeit en bloeit de Europese politiek en worden allerlei voorstellen bekokstoofd. Daar wemelt het van belangengroepen die de Europese wetgevers willen beïnvloeden. En al dat 'lekkers' ligt maar 40 minuten van Antwerpen met de trein. Jawadde, de Europese regelgeving wordt in de Belgische achtertuin gemaakt!
Een Europees wetsvoorstel waar momenteel veel rond te doen is, maar waar de meesten onder jullie waarschijnlijk nog niet van gehoord hebben, is REACH (Registration, Evaluation and Authorization of Chemicals). Het belangt iedereen aan, want chemische stoffen zitten overal: in je make-up, je huishoudproducten, je deodorant, je televisietoestel,... Een leuke site hieromtrent werd ineengestoken door BEUC, de Europese koepel van consumentenorganisaties: Chemical Cocktail. Op deze site kom je te weten welke chemische stoffen je het leven zuur kunnen maken.
Wat houdt REACH nu juist in? Het wil zo'n 30.000 chemische stoffen registreren. De overgrote meerderheid van de chemische producten die zich nu op de Europese markt bevinden, is immers nog nooit op haar inherente eigenschappen en risico's getest, waardoor deze stoffen een bedreiging vormen voor de gezondheid van consumenten en arbeiders en voor het milieu. Een chemisch beleid is dus noodzakelijk, over de vorm van dat beleid wordt nu druk gediscussieerd in het Europees Parlement.
En ik? Ik gedraag me als een nieuwsgierige journaliste die al dat 'lekkers' onderzoekt!
De meerderheid van nationale wetgeving vloeit voort uit Europese regelgeving. Het is een technische materie (ook al omdat europarlementsleden minder rekening moeten houden met de dynamiek tussen regering en oppositie en zich beter kunnen toeleggen op de merites van het wetsvoorstel an sich), maar uiteindelijk belandt die wetgeving wel op ons bord. Veilig voedsel, milieubescherming, één markt,... Het zijn maar enkele voorbeelden. "What has Europe ever done for us?" Veel! Kijk maar eens op de website die European Movement in elkaar heeft gestoken.
Europa is voor velen een ver-van-mijn-bed-show, hoewel het voor de Belgen letterlijk in hun achtertuin ligt. Hoe moet het zijn voor de Polen, die niet 'even' naar Brussel kunnen gaan? De plenaire zitting mag dan plaatsvinden in Straatsburg (Frankrijk), het Europees Parlement zit het meeste van zijn tijd uit in Brussel. Daar broeit en bloeit de Europese politiek en worden allerlei voorstellen bekokstoofd. Daar wemelt het van belangengroepen die de Europese wetgevers willen beïnvloeden. En al dat 'lekkers' ligt maar 40 minuten van Antwerpen met de trein. Jawadde, de Europese regelgeving wordt in de Belgische achtertuin gemaakt!
Een Europees wetsvoorstel waar momenteel veel rond te doen is, maar waar de meesten onder jullie waarschijnlijk nog niet van gehoord hebben, is REACH (Registration, Evaluation and Authorization of Chemicals). Het belangt iedereen aan, want chemische stoffen zitten overal: in je make-up, je huishoudproducten, je deodorant, je televisietoestel,... Een leuke site hieromtrent werd ineengestoken door BEUC, de Europese koepel van consumentenorganisaties: Chemical Cocktail. Op deze site kom je te weten welke chemische stoffen je het leven zuur kunnen maken.
Wat houdt REACH nu juist in? Het wil zo'n 30.000 chemische stoffen registreren. De overgrote meerderheid van de chemische producten die zich nu op de Europese markt bevinden, is immers nog nooit op haar inherente eigenschappen en risico's getest, waardoor deze stoffen een bedreiging vormen voor de gezondheid van consumenten en arbeiders en voor het milieu. Een chemisch beleid is dus noodzakelijk, over de vorm van dat beleid wordt nu druk gediscussieerd in het Europees Parlement.
En ik? Ik gedraag me als een nieuwsgierige journaliste die al dat 'lekkers' onderzoekt!
