Plenaire zitting belooft spannend te worden
BRUSSEL - Als alles volgens planning verloopt stemt het Europees Parlement volgende maand over REACH (Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals), wat velen het meest belobbyde Europese wetsvoorstel ooit noemen. De plenaire zitting belooft spannend te worden, want in het Parlement zijn de meningen nog sterk verdeeld.
REACH zal voor het eerst chemicaliën, die al ettelijke decennia geproduceerd en geïmporteerd worden, testen en indien nodig van de Europese markt halen. Bedrijven die jaarlijks meer dan één ton van een bepaalde chemische substantie produceren of importeren, zullen deze stof moeten registreren. De Europese Commissie schat dat er zo 30.000 chemicaliën op de markt zijn. De registratie houdt in dat chemische producenten een dossier met informatie over de stof moeten samenstellen. Afhankelijk van het risico van de stof voor mens en milieu en van de hoeveelheid waarin de substantie geproduceerd of geïmporteerd wordt, zijn meer gegevens en evaluaties nodig. De chemische industrie ziet zich dus al gebukt gaan onder hogere financiële en administratieve lasten en voert al jaren een stevige lobbycampagne tegen het wetsvoorstel.
Politiek akkoord
Maar de kans dat REACH er komt, in één of andere vorm, is groot. Binnen de Europese Unie bestaat een grote bereidheid om tot een overeenstemming te komen en dus lijkt de kans vrijwel onbestaande dat REACH er niet zou komen. En het dossier zit nu duidelijk in een stroomversnelling. Groot-Brittannië heeft aangekondigd dat het een politiek akkoord tussen het Europees Parlement en de Raad van Ministers wil, liefst nog onder zijn voorzitterschap. Want eens de parlementaire commissies een uitweg gevonden hebben, gaat het dossier naar de plenaire vergadering en daarna naar de Raad van Ministers. Het Parlement en de Raad van Ministers kunnen het wetsvoorstel van de Commissie amenderen en moeten tot een compromis komen. Als ze het niet eens worden, is er geen nieuwe wet.
Milieu vs. chemische industrie
Maar zo ver is het nog niet. In september stemden de leden van de twee belangrijkste opiniecommissies -
Industrie, Onderzoek en Energie enerzijds en Interne Markt en Consumentenbescherming anderzijds - in groten getale voor het verslag van hun rapporteur. En begin oktober schaarde ook een ruime meerderheid van de leidende milieucommissie zich achter het rapport van haar rapporteur. Als niemand roet in het eten gooit, spreekt het Europees Parlement zich in november na twee jaar van discussie uit over het wetsvoorstel. In de aanloop naar de stemming wordt nu nog druk over de vorm van REACH gediscussieerd. Want de meningsverschillen zijn de wereld nog niet uit. Vooral tussen de commissie Milieubeheer, Volksgezondheid en Voedselveiligheid en de commissie Interne Markt en Consumentenbescherming is het water diep. Het verslag van Hartmut Nassauer, de christen-democratische rapporteur van deze laatste commissie, is sterk gebaseerd op de risicobenadering van CEFIC, de Europese koepel van de chemische industrie. Nassauer wil minder informatievereisten en tests voor chemische stoffen die geen groot risico voor het milieu en de volksgezondheid vormen. De leidende rapporteur Guido Sacconi verdedigt in zijn rapport lichtere datavereisten voor stoffen die in kleine hoeveelheden, tussen 1 en 10 ton, geproduceerd en geïmporteerd worden, om zo de kosten voor KMO’s te beperken. Met deze afzwakking van het oorspronkelijke REACH-voorstel hoopt Sacconi een compromis te bereiken. Maar in tegenstelling tot Nassauer is hij geen voorstander van de risicobenadering en zeker niet voor de categorie van 10 tot 100 ton. Sacconi’s verslag vermeldt bovendien de verplichte substitutie van potentieel gevaarlijke stoffen door veiligere chemicaliën als deze alternatieven al op de markt zijn. Redenen genoeg voor de chemische industrie om zwaar van leer te trekken tegen het verslag van Sacconi.
Niet één winnaar
Tot nu toe komt er niet één grote winnaar uit het lobbyspel rond REACH. Zowel de chemische industrie als de milieuverenigingen winnen een beetje. "De overwinning in de milieucommissie is maar etappewinst", meent het Belgische europarlementslid Bart Staes (Greens/EFA), die in de milieucommissie zetelt. "De chemische industrie haalde haar slag thuis in de twee belangrijkste opiniecommissies, maar in de milieucommissie kon de schade beperkt worden." De eerste echte bergrit begint volgens hem pas in november, wanneer het Europees Parlement zich in de plenaire zitting over het voorstel buigt. Die vergadering belooft in elk geval spannend te worden. "Er bestaat een serieuze kans dat we bakzeil moeten halen", zegt Staes. Om dat te vermijden moet de sociaal-democratische én de liberale fractie voltallig achter de mening van de milieucommissie staan. Op de christen-democratische fractie hoeft Sacconi niet te rekenen.
Nauwe samenwerking
Sacconi kan het verslag van de twee andere commissies moeilijk negeren omwille van de 'nauwe samenwerking' tussen de drie commissies. Door deze procedure kan de plenaire vergadering rechtstreeks stemmen over de amendementen van beide opiniecommissies die betrekking hebben op de registratiefase van REACH. Volgens de normale procedure kunnen europarlementsleden in de plenaire zitting slechts amendementen indienen als deze gesteund worden door 37 parlementsleden of de volledige fractie. Als Sacconi in zijn ontwerpresolutie voor de plenaire vergadering beide opinies negeert en er op voorhand geen compromis uit de bus komt, dan is de kans reëel dat de zitting chaotisch verloopt en EPP-ED zijn amendementen op tafel legt. Deze christen-democratische fractie, die de rapporteur levert in de commissie Interne Markt en Consumentenbescherming en tegen het rapport van Sacconi stemde in de milieucommissie, is de grootste fractie in het Europees Parlement. Als Sacconi die groep tegen zich heeft, dan heeft hij met zijn sociaal-democratische fractie (PES) de liberale fractie (ALDE) nodig om aan een meerderheid te komen. In de milieucommissie steunden bijna alle liberalen het verslag van Sacconi. Voor Sacconi komt het er nu op aan de volledige liberale fractie in het Europees Parlement aan zijn kant te krijgen.
BRUSSEL - Als alles volgens planning verloopt stemt het Europees Parlement volgende maand over REACH (Registration, Evaluation and Authorisation of Chemicals), wat velen het meest belobbyde Europese wetsvoorstel ooit noemen. De plenaire zitting belooft spannend te worden, want in het Parlement zijn de meningen nog sterk verdeeld.REACH zal voor het eerst chemicaliën, die al ettelijke decennia geproduceerd en geïmporteerd worden, testen en indien nodig van de Europese markt halen. Bedrijven die jaarlijks meer dan één ton van een bepaalde chemische substantie produceren of importeren, zullen deze stof moeten registreren. De Europese Commissie schat dat er zo 30.000 chemicaliën op de markt zijn. De registratie houdt in dat chemische producenten een dossier met informatie over de stof moeten samenstellen. Afhankelijk van het risico van de stof voor mens en milieu en van de hoeveelheid waarin de substantie geproduceerd of geïmporteerd wordt, zijn meer gegevens en evaluaties nodig. De chemische industrie ziet zich dus al gebukt gaan onder hogere financiële en administratieve lasten en voert al jaren een stevige lobbycampagne tegen het wetsvoorstel.
Politiek akkoord
Maar de kans dat REACH er komt, in één of andere vorm, is groot. Binnen de Europese Unie bestaat een grote bereidheid om tot een overeenstemming te komen en dus lijkt de kans vrijwel onbestaande dat REACH er niet zou komen. En het dossier zit nu duidelijk in een stroomversnelling. Groot-Brittannië heeft aangekondigd dat het een politiek akkoord tussen het Europees Parlement en de Raad van Ministers wil, liefst nog onder zijn voorzitterschap. Want eens de parlementaire commissies een uitweg gevonden hebben, gaat het dossier naar de plenaire vergadering en daarna naar de Raad van Ministers. Het Parlement en de Raad van Ministers kunnen het wetsvoorstel van de Commissie amenderen en moeten tot een compromis komen. Als ze het niet eens worden, is er geen nieuwe wet.
Milieu vs. chemische industrie
Maar zo ver is het nog niet. In september stemden de leden van de twee belangrijkste opiniecommissies -
Industrie, Onderzoek en Energie enerzijds en Interne Markt en Consumentenbescherming anderzijds - in groten getale voor het verslag van hun rapporteur. En begin oktober schaarde ook een ruime meerderheid van de leidende milieucommissie zich achter het rapport van haar rapporteur. Als niemand roet in het eten gooit, spreekt het Europees Parlement zich in november na twee jaar van discussie uit over het wetsvoorstel. In de aanloop naar de stemming wordt nu nog druk over de vorm van REACH gediscussieerd. Want de meningsverschillen zijn de wereld nog niet uit. Vooral tussen de commissie Milieubeheer, Volksgezondheid en Voedselveiligheid en de commissie Interne Markt en Consumentenbescherming is het water diep. Het verslag van Hartmut Nassauer, de christen-democratische rapporteur van deze laatste commissie, is sterk gebaseerd op de risicobenadering van CEFIC, de Europese koepel van de chemische industrie. Nassauer wil minder informatievereisten en tests voor chemische stoffen die geen groot risico voor het milieu en de volksgezondheid vormen. De leidende rapporteur Guido Sacconi verdedigt in zijn rapport lichtere datavereisten voor stoffen die in kleine hoeveelheden, tussen 1 en 10 ton, geproduceerd en geïmporteerd worden, om zo de kosten voor KMO’s te beperken. Met deze afzwakking van het oorspronkelijke REACH-voorstel hoopt Sacconi een compromis te bereiken. Maar in tegenstelling tot Nassauer is hij geen voorstander van de risicobenadering en zeker niet voor de categorie van 10 tot 100 ton. Sacconi’s verslag vermeldt bovendien de verplichte substitutie van potentieel gevaarlijke stoffen door veiligere chemicaliën als deze alternatieven al op de markt zijn. Redenen genoeg voor de chemische industrie om zwaar van leer te trekken tegen het verslag van Sacconi.Niet één winnaar
Tot nu toe komt er niet één grote winnaar uit het lobbyspel rond REACH. Zowel de chemische industrie als de milieuverenigingen winnen een beetje. "De overwinning in de milieucommissie is maar etappewinst", meent het Belgische europarlementslid Bart Staes (Greens/EFA), die in de milieucommissie zetelt. "De chemische industrie haalde haar slag thuis in de twee belangrijkste opiniecommissies, maar in de milieucommissie kon de schade beperkt worden." De eerste echte bergrit begint volgens hem pas in november, wanneer het Europees Parlement zich in de plenaire zitting over het voorstel buigt. Die vergadering belooft in elk geval spannend te worden. "Er bestaat een serieuze kans dat we bakzeil moeten halen", zegt Staes. Om dat te vermijden moet de sociaal-democratische én de liberale fractie voltallig achter de mening van de milieucommissie staan. Op de christen-democratische fractie hoeft Sacconi niet te rekenen.
Nauwe samenwerking
Sacconi kan het verslag van de twee andere commissies moeilijk negeren omwille van de 'nauwe samenwerking' tussen de drie commissies. Door deze procedure kan de plenaire vergadering rechtstreeks stemmen over de amendementen van beide opiniecommissies die betrekking hebben op de registratiefase van REACH. Volgens de normale procedure kunnen europarlementsleden in de plenaire zitting slechts amendementen indienen als deze gesteund worden door 37 parlementsleden of de volledige fractie. Als Sacconi in zijn ontwerpresolutie voor de plenaire vergadering beide opinies negeert en er op voorhand geen compromis uit de bus komt, dan is de kans reëel dat de zitting chaotisch verloopt en EPP-ED zijn amendementen op tafel legt. Deze christen-democratische fractie, die de rapporteur levert in de commissie Interne Markt en Consumentenbescherming en tegen het rapport van Sacconi stemde in de milieucommissie, is de grootste fractie in het Europees Parlement. Als Sacconi die groep tegen zich heeft, dan heeft hij met zijn sociaal-democratische fractie (PES) de liberale fractie (ALDE) nodig om aan een meerderheid te komen. In de milieucommissie steunden bijna alle liberalen het verslag van Sacconi. Voor Sacconi komt het er nu op aan de volledige liberale fractie in het Europees Parlement aan zijn kant te krijgen.
© Josti Gadeyne
Een uitgebreide historie van het lobbywerk rond REACH kan je in oktober lezen in Milieurama, het tijdschrift van Bond Beter Leefmilieu.
